Teoria relacji z obiektem utrzymuje, że ludzkie popędy są zawsze doświadczane w relacji pomiędzy self a innymi i koncentruje się na wewnętrznych, psychicznych reprezentacjach self i innych (tj. obiektów tych popędow) u danej osoby, połączonych przez emocje.
(s. 44)
Model relacji z obiektem w patologii borderline podkreśla wpływ wewnętrznych reprezentacji self i innych, czyli to, jak te wewnętrzne reprezentacje są zorganizowane i jak wpływają na zachowanie.
(s. 102)
Klasyfikacja patologii osobowości wg teorii relacji z obiektem określa zarówno wymiar dysfunkcyjnego funkcjonowania (tożsamość, obrony, testowanie rzeczywistości, agresja i system wartości), jak i konstrukcję osobowości (neurotyczna, wyższy poziom borderline i niższy poziom borderline).
(s. 123)
Kontrakt terapeutyczny ustanawia warunki, które chronią pacjenta, terapeutę i terapię oraz pomagają terapeucie w rozumieniu wewnętrznego świata pacjenta w miarę postępu w terapii.
(s. 176)
Podążanie za afektem pacjenta jest zasadą fundamentalną. Poza ogólnym zapewnieniem dostępu do głębszego materiału podejście to dostarcza modelu pozwalającego pomieścić i reflektować afekt oraz pomaga terapeucie uniknąć koluzji z obronami pacjenta przeciwko intensywnemu afektowi.
(s. 306)
Sojusz terapeutyczny pomiędzy pacjentem borderline a terapeuta w leczeniu długoterminowym wymaga, w kontekście pozytywnego i negatywnego przeniesienia, rozwijającej się i funkcjonującej relacji oraz możliwości jej utrzymania przez pacjenta pomimo silnych uczuć, które pojawią się w stosunku do terapeuty.
Zdolność terapeuty do pomieszczania intensywnych emocji i możliwość rozpatrywania ich bez emocjonalnego dystansowania się oraz bez odwetowego, obronnego reagowania, jest pierwszym, kluczowym krokiem krokiem w momencie rozpoczynania terapii.
(s. 337)
Środkowa faza leczenia charakteryzuje się sadkiem częstotliwości acting outów i zwiększeniem uwagi na interakcję pacjent-terapeuta.
Generalnie następuje ewolucja dominujących wątków przeniesieniowych z antysocjalnych, narcystycznych lub paranoidalnych do depresyjnych.
(s. 378)
Faza zakończenia leczenia może mieć znamiona zarówno wątków paranoidalnych, jak i depresyjnych […].
(s. 414)
Wiele czynników pacjenta (np. wyższy lub niższy poziom statusu borderline, styl przywiązania) połączonych z relacji terapeutycznej, prowadzi do różnych ścieżek zmiany.
(s. 432)
SPIS TREŚCI
O autorach
Od wydawcy
Od redaktora serii
Przedmowa. Perspektywa relacji z obiektem w narcystycznym zaburzeniu osobowości
Podziękowania
- Psychoterapia skoncentrowana na przeniesieniu w leczeniu patologicznego narcyzmu
CZĘŚĆ I
Konceptualizacja patologicznego narcyzmu
- Funkcjonowanie self w patologicznym narcyzmie
- Funkcjonowanie interpersonalne w patologicznym narcyzmie
- Ogólny zarys TFP-N
CZĘŚĆ II
Leczenie patologicznego narcyzmu
- Ocena i diagnoza patologicznego narcyzmu i narcystycznych zaburzeń osobowości
- Kontrakt terapeutyczny i jego ramy
- Wczesne fazy TFP-N
- Późniejsze fazy TFP-N
- TFP-N dla pacjentów ze współwystępującą patologią narcystyczną i zaburzeniem osobowości borderline
CZĘŚĆ III
Patologiczny narcyzm w relacjach intymnych i społeczeństwie
- Narcyzm złośliwy. Aspekty kliniczne i społeczne
- Narcystyczne relacje miłosne
- Epilog
Bibliografia
Indeks
Yeomans F. E., Clarkin J. F., Kernberg O. F., Psychoterapia skoncentrowana na przeniesieniu w leczeniu zaburzeń osobowości borderline. Podręcznik kliniczny, Polskie Towarzystwo Psychiatrii Psychodynamicznej, 2015