Jednostce z patologią tożsamości często brakuje zdolności do trafnego „odczytywania” innych osób i zdarza się, że nie potrafi ona reagować na subtelne społeczne sygnały w sposób odpowiedni i taktowny. Słabo skonsolidowana tożsamość jest zwykle związana z niewystarczającym zaangażowaniem w znaczące dążenia zawodowe, intelektualne czy rekreacyjne.
(s. 37)
Kontenerowanie umożliwia terapeucie korzystanie ze zjawiska przeciwprzeniesienia jako wartościowego źródła informacji o relacjach z obiektami odgrywanymi aktualnie w procesie terapii i pozwala terapeucie empatyzować z wszystkimi częściami pacjenta, i ze wszystkimi stronami danego konfliktu. Kontenerowanie wymaga od terapeuty zarówno wewnętrznej reaktywności, jak i powściągliwości. „Kontenerujący” terapeuta musi mieć emocjonalną swobodę, aby reagować wewnętrznie na pacjenta, jednocześnie powstrzymując od zachowania się zgodnie z tymi reakcjami aż do momentu, gdy będzie miał możliwość poddania ich refleksji.
(s. 142)
Ogólne podejście w DPHP to systematyczna analiza relacji z obiektami odgrywanymi w terapii, zaczynająca się od relacji zaktywowanych w służbie obron. Przez ten proces odkrywamy reprezentacje self i obiektu, które zostały wyparte i/lub zdysocjowane od świadomego doświadczenia self pacjenta. Gdy wewnętrzne funkcje jakiejś konkretnej relacji z obiektem wewnętrznym zostaną omówione i zinterpretowane, wyłoni się leżący u ich podłoża konflikt.
(s. 182)
SPIS TREŚCI
Od wydawcy
Przedmowa
Noty o autorach
1. Wprowadzenie
CZEŚĆ I
Teoretyczne rozumienie patologii osobowości z wyższego poziomu
2. Psychodynamiczne podejście do patologii osobowości
3. Relacje z obiektami wewnętrznymi, organizacja psychiczna i subiektywne doświadczenie w patologii osobowości
CZEŚĆ II
Psychoterapeutyczne leczenie patologii osobowości z wyższego poziomu
4. Podstawowe elementy DPHP
5. Strategie DPHP i setting terapeutyczny
6. Techniki DPHP. Część 1 – Słuchanie pacjenta
7. Techniki DPHP. Część 2 – Interweniowanie
8. Taktyki DPHP
CZEŚĆ III
Diagnoza pacjenta, fazy terapii i łączenie DPHP z innymi formami leczenia
9. Diagnoza pacjenta i różnicowe planowanie leczenia
10. Fazy terapii
11. Łączenie DPHP z farmakoterapią i innymi formami leczenia
Konkluzje
Literatura
Indeks
Caligor E., Kernberg O. F., Clarkin J. F., Podręcznik psychoterapii psychodynamicznej w patologii osobowości z wyższego poziomu, Wydawnictwo: Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej, 2017