O czym jest ta książka?

Książka Andrzeja Kotańskiego pt. Wiersze o moim psychiatrze to poruszający, niezwykle intymny zbiór poezji, który zabiera czytelnika w rzadko eksplorowany w literaturze obszar – specyficzną, pełną niuansów relację między pacjentem a psychiatrą. Autor otwarcie i bez patosu mierzy się z doświadczeniem kryzysu psychicznego, cierpienia, leczenia oraz poszukiwania ratunku w gabinecie lekarza. Wiersze te stanowią swoisty zapis terapeutycznej podróży, w której psychiatra przestaje być jedynie chłodnym diagnostykiem, stając się powiernikiem, milczącym świadkiem walki o własne życie i kluczową postacią w procesie odzyskiwania wewnętrznej stabilności.


​Z mojej perspektywy…

To niezwykle odważna i głęboko poruszająca poezja, która obnaża kruchość ludzkiego wnętrza oraz ukazuje niezwykłą siłę, jaka tkwi w bezpiecznej relacji z drugim człowiekiem. Kotański potrafi ubrać w minimalistyczne, trafiające prosto w serce słowa to, co często wymyka się standardowym opisom klinicznym – całą gamę lęków, nadziei, zależności i wdzięczności towarzyszącą procesowi leczenia. To lektura, która uczy ogromnej wrażliwości i empatii, przypominając, że za każdą diagnozą stoi człowiek walczący o swoje jutro, a w uleczeniu rany psychicznej ogromną rolę odgrywa po prostu obecność kogoś, kto potrafi wysłuchać i nie oceniać.


Pan musi wreszcie

Uwielbiam takie teksty
pan musi wreszcie zacząć zauważać swój potencjał
pan musi wreszcie zacząć doceniać samego siebie
pan musi wreszcie zacząć otwierać się na ludzi
wychodzić do nich
 
pan musi wreszcie zacząć wyrażać swoje uczucia
na przykład gniew
 
uwielbiam takie teksty
ani trochę mnie to kurwa nie wkurwia
ani trochę

ani nawet ciutani pół ciuta