O czym jest ta książka?
W książce Podróż egzystencjalna, Victor Frankl i Lew Tołstoj o cierpieniu, śmierci i poszukiwaniu sensu znajdujemy inspirujące zestawienie myśli dwóch wybitnych postaci, które zmierzyły się z najtrudniejszymi wymiarami ludzkiego losu – psychiatry i ocalałego z Holokaustu Viktora Frankla oraz pisarza Lwa Tołstoja. Autor, Sadigh, bada, jak obaj twórcy – każdy na swój sposób – przechodzili przez kryzysy egzystencjalne, stawiając czoła cierpieniu, przemijaniu i poczuciu bezsensu. Książka pokazuje, że kluczem do przetrwania i odzyskania wewnętrznej równowagi nie jest unikanie bólu, lecz znalezienie głębszego celu, który nadaje sens nawet w obliczu nieuchronnej śmierci i skrajnych trudności.
Z mojej perspektywy…
Ta lektura dobrze uzupełnia perspektywę kliniczną o wymiar czysto ludzki i filozoficzny, przypominając, że wiele problemów pacjentów ma swoje źródło w uniwersalnym poszukiwaniu sensu. W gabinecie widzę, jak lęk przed śmiercią, poczucie pustki czy kryzysy życiowe paraliżują strukturę psychiczną człowieka, domagając się czegoś więcej niż tylko redukcji objawów. Książka ta ułatwia spojrzenie na cierpienie pacjenta nie tylko jako na patologię do usunięcia, ale często jako na bolesny, lecz konieczny moment zwrotny w kierunku autentycznego życia.
Profesor Micah Sadigh – psycholog, filozof, poeta i kompozytor
POniżej wybrane przeze mnie cytaty:
[…] egzystencjalizm jest punktem widzenia podkreślającym wewnętrzną wolność przekraczającą ograniczenia narzucone nam wydarzeniami zewnętrznymi i ukazującym nam, w jaki sposób można ją wykorzystać przy podejmowaniu wyborów.
(s. 30)
Według Frankla sens życia można odnaleźć przynajmniej na trzy sposoby. Po pierwsze, możemy dotrzeć do niego przez akty twórcze lub wykonując pracę przynoszącą korzyść innym ludziom. W moim odczuciu kreatywność to proces rodzenia czegoś, co tkwi w naszym wnętrzu, a co ma potencjał poruszania innych na poziomie fizycznym, psychospołecznym lub duchowym. […]
Drugim sposobem odnalezienia sensu jest doświadczanie miłości, kochanie drugiego człowieka. […] Frankl definiuje miłość jako „[coś], co pozwala nam pojąć drugiego człowieka w całej jego wyjątkowości”. […]
Trzecia droga odnalezienia sensu wiedzie przez nieuniknione cierpienie. Zdaniem Frankla sensu można doszukać się, gdy mierzymy się z trudną, nieuchronną sytuacją, w której nie ma nadziei czy lekarstwa i w której nie mozemy uciec od źródła cierpienia.
(s. 141-143)
Czym jestem? Jestem moimi wyborami, świadomymi decyzjami wynikającymi z wolności, która mi towarzyszy i wymaga ode mnie odpowiedzialności. Jestem człowiekiem zdolnym definiować siebie w każdej chwili. Jestem w stanie żyć tak, aby moje życiesłużyło mnie lub żebym ja sam żył dla innych w służbie czegoś, co większe i wyższe ode mnie. jestem twórcą i stwarzam siebie. Mogę żyć dla wyższych wartości lub zniżyć się do poziomu bestii. Jestem tym, co wybieram.
(s. 258)
SPIS TREŚCI
- Podziękowania
- Słowo wstępne
- Przedmowa
- Wstęp
- Podstawowe przesłanki egzystencjalizmu
- Viktor Frankl: Filozofia i psychologia ludzkiej egzystencji
- Lew Tołstoj: Istnienie i poszukiwania sensu
- Próba Iwana Iljicza: Analiza egzystencjalna
- Refleksje i wnioski: Przesłanie dla żywych
- Bibliografia
Sadigh M. R., Podróż egzystencjalna, Victor Frankl i Lew Tołstoj o cierpieniu, śmierci i poszukiwaniu sensu, Wydawca Purana, 2021