O czym jest ta książka?
O Psychopatologii: Martin Seligman wraz z zespołem współautorów stworzył wszechstronne, klasyczne już opracowanie akademickie, które systematycznie przeprowadza czytelnika przez świat ludzkich zaburzeń psychicznych. Książka wychodzi poza samo suche diagnozowanie objawów i osadza trudności psychiczne w szerszym kontekście biologicznym, społecznym oraz rozwojowym. Autorzy z wielką wnikliwością przyglądają się m.in. depresji, lękom, zaburzeniom osobowości czy psychozom, łącząc rygorystyczne podejście naukowe z głębokim humanistycznym zrozumieniem cierpienia, co przez lata ugruntowało pozycję tego podręcznika jako jednego z najważniejszych punktów odniesienia w psychiatrii i psychologii klinicznej.
Z mojej perspektywy…
Ta książka służy mi przede wszystkim jako solidny, uporządkowany punkt oparcia w klasyfikacji i rozumieniu mechanizmów stojących za konkretnymi diagnozami. Choć w pracy psychodynamicznej na co dzień patrzę na pacjenta przez pryzmat jego nieświadomości, struktury ego i unikalnej historii życia, to mocne, rzetelne osadzenie w psychopatologii pozwala mi precyzyjniej odróżnić poziomy organizacj osobowości. Ta lektura przypomina, że dobre zrozumienie dynamiki psychicznej musi iść w parze z jasną wiedzą kliniczną, co ułatwia bezpieczne nawigowanie nawet w najbardziej złożonych i skrajnych stanach pacjentów.
Polecam!
Struktury mózgowe są wyznacznikami naszego zachowania i naszych doświadczeń, a z drugiej strony doświadczenia kształtują struktury mózgowe. Doświadczenia ze światem fizycznym i społecznym wpływają zatem na to, jak działa i jak rozwija się mózg. Przebywanie w środowisku wzbogaconym, zubożałym lub stresującym może zmienić funkcje mózgu i rzeczywiście oddziaływać na jego budowę. Doświadczenia stają się częścią naszej pamięci wskutek fizycznej zmiany komórek mózgowych i tworzenia biologicznych „impresji”, trwale oddziałujących na myśli i zachowania.
(s. 159)
Narcystyczne zaburzenie osobowości charakteryzuje się wygórowanym poczuciem doniosłości własnego „ja” i brakiem odczuć empatycznych. Towarzyszy temu „pretensjonalność” i zaabsorbowanie własną osobą w fantazjach na temat nieograniczonego sukcesu, siły i/lub urody oraz potrzeba bycia podziwianym. Oceniając siebie, ludzie cierpiący na to zaburzenie stosują mniej rygorystyczne standardy niż wobec innych. Krytycyzm i obojętność innych oraz zagrożenie poczucia własnej wartości spotyka się z reakcją gniewu, wstydu lub upokorzenia. Oczywiście, niemalże całkowite zabsorbowanie własną osobą na różne sposoby zakłóca kontakty międzyludzkie. Wydaje się, że tym osobom brak zdolności identyfikowania tego, co czują inni. Mogą oni mieć wybujałe poczucie „namaszczenia”, oczekiwania, że świat wiele im zawdzięcza, nie wymagając w zamian żadnej odpowiedzialności. Są po prostu wyzyskiwaczami, wykorzystującymi innych do zaspokojenia własnych pragnień. Kiedy uda im się stworzyć związek, mogą w nim oscylować pomiędzy nadmierną idealizacją a skrajnym niedowartościowaniem drugiej osoby. Jednak za tą postawą narcystyczną może się kryć kruche poczucie własnej wartości oraz głęboko zakorzeniony lęk przed porażką.
(s. 429)
Cierpiących na schizofrenię nazywano różnie: lunatykami, szaleńcami, skończonymi wariatami, niezrównoważonymi psychicznie, obłąkanymi lub otępiałymi. Określenia te sugerują, że choroba ta jest niebezpieczna, nieprzewidywalna, nie do pojęcia i całkowicie poza kontrolą. W istocie jednak mówią raczej więcej o lękach i ignorancji osób zdrowych niż o samej schizofrenii. Zamiast być skończonymi pomyleńcami w szale, cierpiący na to zaburzenie częściej bywają nieśmiali, wycofani i zaabsorbowani własnymi problemami.
(s. 447)
SPIS TREŚCI
Rozdział 1 Nienormalność dawniej i dzisiaj.
Rozdział 2 Badanie psychologiczne, diagnoza i metody badań naukowych.
Rozdział 3 Podejścia psychologiczne.
Rozdział 4 Podejście biologiczne i neuronauka.
Rozdział 5 Zaburzenia lękowe.
Rozdział 6 Zaburzenia somatoformiczne i dysocjacyjne.
Rozdział 7 Zaburzenia nastroju.
Rozdział 8 Zaburzenia wczesnodziecięce.
Rozdział 9 Zaburzenia osobowości.
Rozdział 10 Schizofrenie.
Rozdział 11 Zaburzenia późnego okresu dorosłości.
Rozdział 12 Czynniki psychiczne a zaburzenia somatyczne.
Rozdział 13 Zaburzenia na tle seksualnym.
Rozdział 14 Zaburzenia wywołane zażywaniem środków psychoaktywnych.
Rozdział 15 Społeczna i prawna perspektywa w psychopatologii.
Rozdział 16 Przyszłe kierunki rozwoju psychopatologii.
Seligman M. E. P., Rosenhan D. L., Walker E. F., Psychopatologia, Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2017