Raz w tygodniu otwieram przestrzeń na jeden wyselekcjonowany cytat, by przyjrzeć się mu przez pryzmat nurtu psychodynamicznego. Zaglądam pod powierzchnię słów, szukając nieświadomych motywacji, ukrytych mechanizmów obronnych oraz echa dawnych relacji, które kształtują nasze codzienne wybory. Te słowa mogą głęboko rezonować z Twoim aktualnym przeżywaniem i dotknąć tego, co w Tobie od dawna domaga się zrozumienia lub pozostawało dotąd bezimienne.
Na dziś wybrałam poniższy cytat:
Wiele przyjaźni i wiele małżeństw rozpadło się, ponieważ zamiast dbać o kontakt między sobą i troszczyć się o siebie, ludzie traktowali drugą osobę jako tarczę chroniącą ich przed izolacją.
/Yalom I. D., Kat miłości. Opowieści psychoterapeutyczne/
[ Kat miłości. Opowieści psychoterapeutyczne, Irvin D. Yalom – tu znajdziesz więcej ]
Wiele relacji rozpada się nie z braku uczucia, lecz dlatego, że ludzie nieświadomie używają drugiego człowieka jako tarczy przed własną samotnością. Zamiast budować autentyczną bliskość, która wymaga odwagi do zmierzenia się z samym sobą, szukają w drugiej osobie jedynie bezpiecznego schronienia. Partner czy przyjaciel staje się wtedy buforem chroniącym przed lękiem przed odrzuceniem i pustką, a nie kimś, kogo naprawdę się widzi i docenia. Powstaje w ten sposób iluzja relacji – miłość w masce, która chroni przed bólem izolacji, ale uniemożliwia prawdziwe spotkanie. Kiedy jednak ta zewnętrzna powłoka przestaje wystarczać, a więź zostaje wystawiona na próbę codzienności, krucha konstrukcja pęka, ujawniając jałowość ukrytą pod powierzchnią dawnych obietnic.
A jak jest w Twoich relacjach?
- Czy w twoich relacjach druga osoba jest partnerem, czy raczej bezpiecznym schronieniem przed własną samotnością?
- Kiedy po raz ostatni odważyłeś się pokazać bliskiej osobie swoje lęki, zamiast zakładać maskę samowystarczalności?
- Czy potrafisz wytrzymać ze sobą sam na sam, czy też obecność kogoś obok jest dla ciebie jedynym sposobem na ucieczkę od wewnętrznej pustki?