O czym jest ta książka?

Dziś kilka słów o książce Autentyczność w relacji psychoanalitycznej Irmy Brenman Pick, wybitnej psychoanalityczki i superwizorki Brytyjskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego. W środowisku psychoanalitycznym znana jest ze swojej subtelnej intuicji klinicznej, połączonej z charakterystycznym, żywym i przejrzystym sposobem formułowania interpretacji, oraz z wielowarstwowego, wnikliwego i szczegółowego sposobu pracy terapeutycznej. Ma dar rozpoznawaniaw materiale klinicznym wczesnych i głęboko zaburzonych sposobów funkcjonowania pacjenta w relacji analitycznej. Spotkanie analityczne ujmuje w kategoriach zwykłych ludzkich interakcji, co sprawia, że jej sformułowania są jasne i przystępne.

Irma Brenman Pick akcentuje w swojej pracy tematykę zrozumienia i przepracowania przeciwprzeniesienia, a tym samym głębokiej odpowiedzi na potrzebę bycia zrozumianym u pacjenta. W swych pracach zwykła podkreślać konieczność „trzymania pacjenta dwiema rękami”, tak aby uznawać zarówno jego wrażliwość, jak i destruktywność.

Z mojej perspektywy…

Podejście autorki zorientowane na badanie „tu i teraz” sesji oraz nieustanną uważność na subtelne ruchy przeniesieniowe, jest niezwykle użyteczne w pracy z pacjentami, dla których słowa często stają się formą obrony przed autentycznym kontaktem emocjonalnym. ​Cenię tę autorkę za umiejętność bezkompromisowego, a jednocześnie pełnego głębokiego szacunku wglądu w to, co dzieje się między terapeutą a pacjentem w trakcie sesji.

Lektura jej pism pomaga mi w utrzymaniu niezbędnej czujności w sytuacjach, gdy pacjent nieświadomie dąży do „odgrywania” dawnych relacji zamiast ich przepracowywania. Jest to dla mnie kluczowa pozycja, do której wracam, gdy potrzebuję odświeżyć swoją zdolność do bycia obecną i prawdziwą w gabinecie – nawet wtedy, gdy spotykam się z oporem, wycofaniem czy niechęcią pacjenta, co w nurcie psychodynamicznym traktuję jako najcenniejszy materiał do pracy.

Zachęcam do lektury.

Poniżej kilka cytatów:

Przez całe życie człowieka zachodzi ciągła oscylacja między pozycją paranoidalno-schizoidalną a depresyjną. Klein pisała, że ruch między nimi trwa przez całe życie i nigdy nie osiąga ostatecznego rozwiązania. Psychoanaliza nie „leczy” w znaczeniu eliminacji tych wczesnych lęków i obron. W najlepszym razie wzmacnia wyposażenie, które pozwala się mierzyć z tymi prymitywnymi stanami i je przepracowywać, umożliwiając w ten sposób pewien ruch ku stanom większego realizmu i troski właściwym dla pozycji depresyjnej.

(s. 91)

Gdy analiza opiera się na idealizacji, obawa analityka przed „zdemaskowaniem” może się okazać znaczna. W najlepszym razie jesteśmy częściowo autentyczni i częściowo nieautentyczni. Być może w obliczu lęku wszyscy powracamy do miejsca, w którym obawiamy się ujawnienia tego, że przywłaszczyliśmy sobie coś, co do nas nie należy. Możemy wtedy zastygnąć lub proponować „lody czekoladowe”, słowa otuchy lub falliczną wspaniałość i intelektualizację lub stawać się – wobec pacjenta lub nas samych – „wyprzedającym aktywa” superego. Wszystko to zakłóci bardziej twórcze dochodzenie, co jest fałszywe, a co autentyczne, czy też w jakiej mierze jest fałszywe, a w jakiej autentyczne.

(s. 206)

[…] integracja nigdy nie jest kompletna; zawsze za to ma miejsce oscylacja, tam i z powrotem, kiedy jednostka staje wobec bólu wzrostu i rozwoju, zarówno w analizie, jak i w życiu. Kiedy udało nam się coś poskładać, zawsze towarzyszy temu bolesna wiedza, że być może istnieją takie aspekty, które uległy rozszczepieniu, z którymi się nie skonfrontowaliśmy lub które w jakiś sposób jeszcze nie zostały zintegrowane. Rozpoznanie tego ograniczenia samo w sobie jest częścią pracy pozycji depresyjnej zarówno w przypadku analityka, jak i pacjenta.

(s. 319)

SPIS TREŚCI
Przedmowa – Michael Brearley
Wprowadzenie – M. Fakhry Davids i Naomi Shavit
Część I. PRZECIWPRZENIESIENIE
Nota redakcyjna do części I
1. Przepracowanie w przeciwprzeniesieniu (1985)
2. Zerwana komunikacja. O odnajdywaniu dziecka w analizie osoby dorosłej (1985)
3. Wyłanianie się wczesnych relacji z obiektem w settingu psychoanalitycznym (1992)
4. Przepracowanie w przeciwprzeniesieniu – dalsze refleksje. Doświadczenia z superwizji (2012)
Część II. AUTENTYCZNOŚĆ
Nota redakcyjna do części II
5. O kradzieży. Uwagi kliniczne na temat trzech dorastających chłopców (1967)
6. Przedwczesny rozwój (1969)
7. Troska: pozorna czy prawdziwa (1995)
8. Kreatywność i autentyczność (2012)
Część III. ADOLESCENCJA I SEKSUALNOŚĆ
Nota redakcyjna do części III
9. Adolescencja Adolescencja. Jej wpływ na pacjenta i na analityka (1988)
10. Seksualność kobieca. Wybrane aspekty kliniczne (1985)
11. Seksualność męska. Studium kliniczne sił utrudniających rozwój(1985)
Część IV. INNE ZAGADNIENIA KLINICZNE
Nota redakcyjna do części IV
12. Zawieszenie w niepewności (2002)
13. Zbierając to razem (2004)
14. Splecione węże. Między tęsknotą a zniszczeniem (2015)

Pick I. B., Autentyczność w relacji psychoanalitycznej. Pisma Irmy Brenman Pick, Instytut Studiów Psychoanalitycznych im. Hanny Segal, 2020