W książce w przystępny sposób przedstawiono psychoanalityczną teorię osobowości i jej praktyczne implikacje. Autorka omawia główne typy charakteru i tłumaczy, jak poznanie indywidualnej struktury osobowości pacjenta powinno kształtować uwagę terapeuty i styl interwencji terapeutycznej. Opis uzupełnia licznymi przykładami z własnej praktyki klinicznej. Podręcznik stanowi nieocenione źródło wiedzy zarówno dla profesjonalistów, jak i dla studentów. Uzupełnione i zaktualizowane wydanie odzwierciedla rozwój badań z zakresu psychoanalizy.
Jest to książka dla wszystkich klinicystów, którzy chcą dogłębnie zrozumieć swoich klientów oraz pomóc im wieść bogatsze i bardziej autentyczne życie. Nancy McWilliams syntetyzuje stuletnią wiedzę kliniczną, oferując ją w formie przystępnej i użytecznej dla terapeutów o dowolnej teoretycznej perswazji. Pierwsze wydanie Diagnozy psychoanalitycznej zyskało status klasyka, drugie jest wyjątkowo przejrzyste i mistrzowskie.
dr Jonathan Shedler
Department of Psychiatry, University of Colorado School of Medicine
Nancy McWilliams jest wykładowcą teorii psychoanalitycznej i terapii na Wydziale Psychologii Stosowanej i Zawodowej na Rutgers University. Psychoanalityk senior w Instytucie Psychoanalizy i Psychoterapii w New Jersey. Prowadzi prywatną praktykę terapeutyczną oraz superwizje we Flemington (NJ). Opublikowała wiele prac na temat struktury i zaburzeń osobowości, charakteropatii oraz współcześnych psychopatologii i ich leczenia.
Celem terapii osób borderline jest rozwój zintegrowanego, pewnego, złożonego i pozytywnego poczucia Ja. Wraz z tym procesem postępuje ewolucja zdolności do pełnego kochania innych ludzi mimo ich wad i sprzeczności. Stopniowe przejście od kapryśnej reaktywności do polegania na swoich stabilnych uczuciach, percepcji i wartościach jest u osób borderline możliwe pomimo trudności, jakie pojawiają się szczególnie we wczesnych fazach terapii.
(s. 101)
[…] wiele stanów dysocjacji to stany psychotyczne. Dysocjacja to 'normalna”reakcja na traumatyczne przeżycie, ale o traumie nie można powiedzieć, że jest normalnym elementem rozwoju.
(s. 131)
[…] osoby obsesyjne podnoszą swą samoocenę poprzez myślenie, a kompulsywne zaś – poprzez działanie.
[…] Osoby obsesyjne i kompulsywne boją się swych wrogich uczuć i cierpią z powodu silnej samokrytyki dotyczącej rzeczywistej, ale też czysto mentalnej agresji. Zależnie od treści komunikatów przekazywanych w ich rodzinach, mogą równie nerwowo podchodzić do ulegania pożądaniu, chciwości, próżności, lenistwu, zawiści i tak dalej. Zamiast zaakceptować takie postawy, a szacunek do samych siebie czy potępianie własnej osoby opierać na rzeczywistym zachowaniu, na ogół nawet odczuwanie takich impulsów uważają za coś nagannego.
(s. 301)
SPIS TREŚCI
- CZĘŚĆ 1. KWESTIE POJĘCIOWE
1. Po co diagnozować?
2. Psychoanalityczna diagnoza charakteru
3. Poziomy rozwojowe organizacji osobowości
4. Kliniczne implikacje poziomów rozwojowych struktury osobowości
5. Pierwotne (prymitywne) mechanizmy obronne
6. Wtórne mechanizmy obronne (wyższego rzędu) - CZĘŚĆ 2. TYPY ORGANIZACJI CHARAKTERU
7. Osobowość psychopatyczna (antyspołeczna)
8. Osobowość narcystyczna
9. Osobowość schizoidalna
10. Osobowość paranoidalna
11. Osobowość depresyjna i maniakalna
12. Osobowość masochistyczna (autodestrukcyjna)
13. Osobowość obsesyjna i kompulsywna
14. Osobowość histeryczna (histrioniczna)
15. Osobowość dysocjacyjna
Dodatek. Zalecany format wywiadu diagnostycznego
McWilliams N., Diagnoza psychoanalityczna, Gdańskie Wydawnictwo Pedagogiczne, 2021