Podczas swojego wykładu, opartego na piątym seminarium Wilfreda Biona w Buenos Aires w 1968 roku, Alina Schellekes (Izraelskie Towarzystwo Psychoanalityczne) powróciła do kwestii pacjentów, którzy doświadczają zalewu wewnętrznych treści i potrzebują psychiki analityka jako „stacji dializ” oraz miejsca detoksykacji. W skrajnych sytuacjach „aparatury” obydwu stron mogą ulec przeciążeniu pod wpływem presji odtworzenia „złego obiektu”, co prowadzi do toksyczności terapii. Obawa przed tym uwikłaniem może skłonić analityka do przedwczesnego zakończenia procesu, zanim pacjent ukończy psychiczną dializę, obnażając ludzkie ograniczenia w zderzeniu z trudną rzeczywistością naszych umysłów.
Dziękuję organizatorowi spotkania Polskiemu Towarzystwu Psychoanalitycznemu za możliwość wzięcia udziału w tym ciekawym spotkaniu. To niesamowicie rozwijające dla mnie, gdy mogę przyglądać się pracy takich analityków, jak W. Bion i zyskiwać przy tym pogłębione myślenie nt. własnej pracy.