O czym jest ta książka?
Przy wyborze artykułów do tego tomu kierowaliśmy się zasadą, by ich tematyka odzwierciedlała szerokie zainteresowania Winnicotta. W efekcie powstała książka, która – jak mamy nadzieję – oddaje głębokie przekonanie autora o tym, że struktura społeczeństwa odzwierciedla naturę jednostki i rodziny, a także pokazuje jego własne poczucie odpowiedzialności za to konkretne społeczeństwo, w którym żył. Mamy również nadzieję, że książka ta sprawi czytelnikowi przyjemność – Winnicott z pewnością bardzo by sobie tego życzył.
Claire Winnicott, Roy Shepherd, Madelaine Davis
Z Przedmowy
Donald W. Winnicott (1896-1971) mimo swojego młodego wieku zdobył uznanie jako lekarz dziecięcy; jednocześnie wciąż rosnące zainteresowanie tematyką emocjonalnych problemów pacjentów skłoniło by przyłączyć się do grupy psychoanalityków, tworzącej się w tym okresie w Londynie przez Zygmunta Freuda i Melanie Klein.
zdj. Wikipedia
Jego prywatne koncepcje skupiały się głównie wokół problematyki rozwoju emocjonalnego oraz czynników środowiskowych, które oddziaływują bardzo wcześnie na osobowość, ze szczególnym uwzględnieniem roli matki.
Z mojej perspektywy…
Gdy czytam eseje zawarte stają mi przed oczami moi aktualni pacjenci lub ci, z którymi już zakończyłam procesy. To głównie osoby, które, którzy doświadczają (lub doświadczały) poczucia chronicznej jałowości lub braku sensu – czyli stanów, które w nie są łatwe do uchwycenia i interpretacji. Winnicott pozwala mi spojrzeć na depresję nie tylko jako na zespół objawów, ale także jako na proces rozwojowy, który wiąże się z dynamiką poczucia winy, zdolnością do opłakiwania strat i siłą ego. W czasie sesji pomaga mi to utrzymać perspektywę, w której depresja może być sygnałem potencjału do zmiany, a nie tylko „blokadą”. To użyteczna rama teoretyczna, gdy wspólnie z pacjentem próbujemy zrozumieć, co w jego historii uniemożliwia mu twórczy kontakt z otoczeniem i własnymi emocjami.
Polecam!
Poniżej kilka cytatów:
To, jacy jesteśmy w dużym stopniu zależy od tego, dokąd doszliśmy w rozwoju emocjonalnym lub w jakim stopniu mogliśmy rozwinąć to, co wiąże się z wczesnymi stadiami bycia w relacji z obiektem.
(s.49)
Objawem nietwórczego życia jest poczucie, że nic nie ma znaczenia, poczucie jałowości i tego, że nic nas nie obchodzi.
(s. 51)
Depresja jest częścią psychopatologii. Może być poważna i okaleczająca i może trwać przez całe życie, ale jest też powszechnie spotykanym, przemijającym nastrojem u względnie zdrowych jednostek. W wersji normalnej depresja, która jest powszechnym, niemal uniwersalnym zjawiskiem, wiąże się z żałobą, ze zdolnością do odczuwania winy i z procesem dojrzewania. Depresja zawsze implikuje siłę ego, co wyjaśnia, dlaczego depresja zwykle ustępuje, a osoba z depresją powraca do zdrowia psychicznego.
(s. 78)
SPIS TREŚCI:
1. Psychoanaliza i nauka: przyjaciółki czy krewne?
Część I
Jednostka
2. Pojęcie zdrowej jednostki
3. Twórcze życie
4. Sum, ja jestem
5. Pojęcie fałszywego self
6. Wartość depresji
7. Agresja, poczucie winy i reperacja
8. Przestępczość jako oznaka nadziei
9. Różne odmiany psychoterapii
10. Kuracja
Część II
Rodzina
11. Wkład matki do społeczeństwa
12. Dziecko w grupie rodzinnej
13. Jak uczą się dzieci?
14. Niedojrzałość w okresie dorastania
Część III
Społeczeństwo
15. Myślenie i nieświadomość
16. Cena lekceważenia psychoanalitycznych badań naukowych
17. Ten feminizm
18. Pigułka i księżyc
19. Dyskusja o celach wojny
20. Mury berlińskie
21. Wolność
22. Kilka myśli na temat znaczenia słowa „demokracja”
23. Miejsce monarchii
Winnicott Donald W., Dom jest punktem wyjścia. Eseje psychoanalityczne, Wydawnictwo Imago, 2011