O czym jest ta książka?
Książka Johna Bradshaw Powrót do swego wewnętrznego domu. Jak odzyskać i otoczyć opieką swoje wewnętrzne dziecko to klasyczna pozycja z zakresu pracy nad schematami wynikającymi z wczesnych doświadczeń rozwojowych. Autor wprowadza koncepcję „wewnętrznego dziecka” jako depozytariusza naszych emocji, potrzeb i zdolności do spontaniczności, które w procesie socjalizacji mogły zostać zablokowane lub zranione. Bradshaw opisuje mechanizmy powstawania tzw. „zranionego dziecka” oraz wskazuje na konkretne metody pracy, które umożliwiają proces zdrowienia poprzez nawiązanie świadomego kontaktu ze swoimi emocjonalnymi deficytami z przeszłości.
Z mojej perspektywy…
W pracy klinicznej model pracy z wewnętrznym dzieckiem wykorzystuję jako narzędzie wspierające budowanie samowspółczucia oraz integrowanie doświadczeń z przeszłości, które w dorosłości przejawiają się jako trudności w regulacji emocjonalnej. Książka ta stanowi cenne uzupełnienie dla procesu psychoterapii, pomagając pacjentom w rozpoznawaniu dziecięcych części ich osobowości, które w sposób nieświadomy przejmują kontrolę nad reakcjami w sytuacjach stresowych. Sięgam po tę pozycję, gdy w procesie terapeutycznym pracujemy nad tematem „wewnętrznego opiekuna” – umiejętności sprawowania troskliwej kontroli nad własnymi stanami emocjonalnymi. Perspektywa Bradshaw pomaga w konceptualizacji pracy z tzw. „toksycznym wstydem” oraz deficytami poczucia własnej wartości, co jest niezbędne w procesie odzyskiwania autonomii. Jest to publikacja, którą rekomenduję jako wsparcie w rozwijaniu świadomości własnych potrzeb oraz w procesie brania odpowiedzialności za własne dorosłe życie.
Polecam!
Proponuję zacząć od cytatów:
Jeżeli nasze wewnętrzne dziecko zostało skrzywdzone, czujemy pustkę i przygnębienie. Życie staje się nierzeczywiste; jesteśmy tu, lecz stoimy na uboczu wydarzeń. Pustka wiedzie do osamotnienia. Ponieważ nigdy nie jesteśmy tymi, kim jesteśmy naprawdę, nigdy nie bierzemy aktywnego udziału w życiu. I nawet jeżeli ludzie podziwiają nas i garna się do nas, czujemy się samotni.
(s. 54)
Dzieci w rodzinach dysfunkcyjnych często nie mają nikogo, przed kim mogłyby wyrazić swoje uczucia. Czynią to więc w jedyny znany sobie sposób – odreagowując na otoczeniu lub na sobie. Im wcześniej nastąpi stłumienie, tym bardziej poskramiane emocje są niszczycielskie. Nie znajdując ujścia, stają się tym, co określam jako „ból pierwotny”. Uporanie się z nim polega na ponownym doświadczeniu wczesnych urazów i wyrażeniu stłumionych emocji. Jeżeli się to powiedzie nie będzie potrzeby ich późniejszego odreagowywania.
(s. 114)
Wszystkie dzieci idealizują rodziców, gwarantując sobie w ten sposób przetrwanie. Jednakże idealizując rodziców znieważane dziecko musi tym samym uwierzyć, że to ono samo ponosi odpowiedzialność za zniewagę: „Biją mnie, bo jestem zepsutym dzieckiem; molestują mnie seksualnie, bo jestem zły; krzyczą na mnie, bo jestem nieposłuszny. To ja jestem nie w porządku, a nie oni.”
(s. 125)
SPIS TREŚCI
Przedmowa
Wprowadzenie: Odkrywanie wewnętrznego dziecka
Część I: Zranione dziecko w tobie
Zrozumienie istoty zranionego dziecka.
Koncepcja toksycznego wstydu i opuszczonych potrzeb emocjonalnych.
Część II: Etapy rozwoju dziecka a zranienia (Rozwój w ujęciu etapowym)
Okres prenatalny i niemowlęcy (Potrzeby zaufania i bezpieczeństwa).
Wczesne dzieciństwo (Autonomia i poczucie własnej wartości).
Wiek przedszkolny (Tożsamość płciowa, sumienie, inicjatywa).
Wiek szkolny (Kompetencje, sprawczość).
Okres adolescencji (Tożsamość, dorastanie).
Część III: Proces odzyskiwania i uzdrawiania wewnętrznego dziecka
Konfrontacja z pierwotnym bólem.
Praca żałoby (Uwalnianie zablokowanych emocji: smutku, złości i lęku).
Techniki autoterapii: afirmacje, pisanie listów, wizualizacje i medytacje.
Część IV: Wewnętrzne dziecko dzisiaj – życie w radości i spontaniczności
Odzyskiwanie poczucia humoru, kreatywności i pasji.
Budowanie zdrowych granic w relacjach z innymi
Bradshaw J., Powrót do swego wewnętrznego domu. Jak odzyskać i otoczyć opieką swoje wewnętrzne dziecko, Wydawnictwo Medium, 2013