Widzieć i być widzianym. Wyłanianie się z psychicznego azylu, John Steiner

steiner
Fot. Gabinet psychoterapii superEGO

„Panuje powszechna zgoda co do tego, że rozszczepienie i identyfikacja projekcyjna wpływają zarówno na pacjenta, jak i na analityka oraz że wywołują konsekwencje w obszarze przeniesienia i przeciwprzeniesienia.”

„Gdy analityk uzmysławia sobie, że nie jest pierwotnym obiektem pacjenta, to na skutek wykluczenia może czuć się zraniony lub urażony. Może też jednak doświadczać utraty w związku z wyrzeczeniem się pierwotnej roli – wówczas ma szansę wkroczyć na etap opłakiwania utraty, a tym samym pomóc pacjentowi w rozpoznaniu jego wlasnej żałoby.”

„(…) interpretacje przeniesienia „tu i teraz” nie ograniczają się do sytuacji, w których pierwotne uczucia skupiają się na analityku – należy dążyć do zrozumienia przeniesieniowego znaczenia każdej sytuacji, którą opisuje pacjent. Czasami analityk dostrzega, że jest obiektem miłości i nienawiści pacjenta, kiedy indziej jednak prosi się go o komentarz i obserwację.”

SPIS TREŚCI

Podziękowania
Przedmowa
Wprowadzenie          

Część I
Zakłopotanie, wstyd i upokorzenie

Rozdział 1
Lęk przed byciem widzianym: narcystyczna duma i narcystyczne upokorzenie 

Rozdział 2
Rola wzroku, dominacji i upokorzenia w przypadku Schrebera 

Rozdział 3
Postęp a zażenowanie czułością                             

Część II
Bezradność, władza i dominacja

Rozdział 4
Przeniesienie – analityk jako wykluczony obserwator 

Rozdział 5
Walka o dominację w sytuacji edypalnej           

Rozdział 6
Bezradność i walka o władzę w czasie sesji analitycznych           

Rozdział 7
Zemsta i uraza w sytuacji edypalnej      

Część III
Żałoba, melancholia i przymus powtarzania

Rozdział 8
Konflikt między żałobą a melancholią   

Rozdział 9
Przymus powtarzania, zawiść i popęd śmierci   

Bibliografia  

Widzieć i być widzianym. Wyłanianie się z psychicznego azylu, John Steiner, Wydawnictwo Imago 2017